آموزش ویندوز 10: همگام‌ سازی اعلانیه های اندروید با بروزرسانی سالیانه ویندوز ۱۰

شرکت مایکروسافت در بروزرسانی سالیانه‌ی ویندوز 10، قابلیتی را برای مشاهده‌ی ساده‌ی اعلانیه‌های گوشی هوشمند اندرویدی در رایانه‌ی شخصی در اختیار کاربران گذاشته است. شاید این ابزار قابلیت‌های پیشرفته‌ی گزینه‌های سوم شخص را نداشته باشد، اما بدون شک راه‌اندازی آن بسیار ساده و استفاده از آن حتی ساده‌تر است. همراه زومیت باشید تا شیوه‌ی همگام‌سازی اعلانیه‌های اندرویدی با ویندوز ۱۰ را شرح دهیم.

کاربران می‌توانند در بروزرسانی سالیانه‌ی (Anniversary) سیستم عامل ویندوز 10، اقدام به همگام‌سازی اعلانیه‌های گوشی هوشمند اندرویدی با رایانه‌ی ویندوز کنند. در واقع مایکروسافت با این کار، امکان مشاهده‌ی اعلانیه‌های سیستم عامل اندروید را در ویندوز ۱۰ فراهم کرده است. ممکن است که این ابزار مانند گزینه‌های سوم شخص، پیشرفته و قدرتمند نباشد اما قطعا راه‌اندازی و بهره‌مندی از آن بسیار ساده‌تر از نمونه‌های مشابه است.

مقاله مرتبط:

• برترین ویژگی‌های جدید ویندوز 10 در بروزرسانی سالیانه

بهترین بخش همگام‌سازی اعلانیه‌ی اندروید با ویندوز، با فرض فعال بودن کورتانا این است که به معنای واقعی کلمه نیازی به راه‌اندازی و مدیریت در سمت رایانه‌ی ویندوز ۱۰ وجود نداشته و همه‌ی مراحل انجام کار روی گوشی هوشمند اندرویدی صورت خواهد گرفت. اگر دستیار صوتی کورتانا در سیستم عامل شما غیرفعال است، حتما باید آن را فعال کنید. اولین کاری که در این زمینه باید انجام دهید، مراجعه به فروشگاه نرم‌افزاری گوگل و نصب Cortana بر روی گوشی است. همچنین با توجه به نرم‌افزار و برای انجام همگام‌سازی، باید عضو برنامه‌ی اینسایدر (Insider) ویندوز ۱۰ باشید. اگر پیش از این در برنامه‌ی اینسایدر ثبت نام (sign up) نکرده باشید، حتما باید این کار را انجام دهید.

پس از نصب کورتانا، آن را اجرا کنید. سپس باید با لمس دکمه‌ی ALLOW، اجازه‌ی دسترسی به فایل‌های چندرسانه‌ای را به کورتانا بدهید. به علاوه، باید مجوز دسترسی به موقعیت مکانی را هم برای کورتانا صادر کنید. حالا باید با استفاده از همان حساب کاربری مایکروسافتی موجود روی رایانه‌ی ویندوز ۱۰ خود، با لمس دکمه‌ی Microsoft Account وارد نرم‌افزار کورتانا شوید (log in). در حقیقت با انجام این کار، کورتانا از طریق فضای ابری قادر به همگام‌سازی اعلانیه‌ها خواهد بود.

پس از ورود موفقیت آمیز به کورتانا، منوی همبرگری (سه خط افقی) واقع در گوشه‌ی بالایی سمت چپ را لمس کنید. سپس روی Settings ضربه بزنید.

در منوی تنظیمات (Settings)، گزینه‌ای تحت عنوان Sync notifications وجود دارد که باید آن را لمس کنید.

در زیر مجموعه‌ی Sync notifications، گزینه‌های کاربردی و مفیدی وجود دارند که اعلانیه‌های تماس دریافتی ناموفق (Missed call notifications)، پیامک دریافت شده (Incoming message notifications) و کاهش شارژ باتری (Low battery notifications) به طور پیش‌فرض فعال هستند. گزینه‌ی آخر موجود در این فهرست تحت عنوان App notification sync، برای همگام‌سازی اعلانیه‌ی نرم‌افزار بوده و به طور پیش‌فرض غیرفعال است. برای همگام‌سازی اعلانیه‌ها باید روی دکمه‌ی لغزنده‌ی مربوطه ضربه بزنید تا فعال شود.

با انجام این کار، بلافاصله پنجره‌ای فرعی برای دسترسی به اعلانیه‌ی گوشی هوشمند از کاربر درخواست خواهد شد که در سیستم عامل اندروید این کار برای هر نرم‌افزار به صورت جداگانه قابل انجام است. فعال کردن این گزینه، امکان دسترسی و تعامل با اعلانیه‌های ایجاد شده به وسیله‌ی دیگر نرم‌افزارها را فراهم می‌کند. در حقیقت این گزینه مربوط به حریم خصوصی کاربران است. در صورت تمایل، الزاما برای همگام‌سازی اعلانیه‌ها باید دکمه‌ی Got it را لمس کنید. با لمس این گزینه، به طور مستقیم بخش Notification Access سیستم عامل اندروید نمایان خواهد شد.

در این بخش روی دکمه‌ی لغزنده‌ی مربوط به Cortana ضربه بزنید. با این کار، بلافاصله با پنجره‌ی هشداری مبنی‌بر دسترسی کامل کورتانا به همه‌ی اعلانیه‌های دستگاه، از کاربر درخواست می‌شود که برای تکمیل فرآیند همگام‌سازی، باید دکمه‌ی ALLOW را لمس کنید.

حالا می‌توانید به منوی تنظیمات کورتانا بازگشته و گزینه‌ی App Notification Sync را فعال کنید. پس از لمس دکمه‌ی لغزنده، گزینه‌ی کاربردی جدیدی تحت عنوان Choose which apps to sync به منوی یاد شده افزوده خواهد شد. با استفاده از این گزینه می‌توانید دریافت اعلانیه‌ها را به برخی از نرم‌افزارهای خاص محدود کنید تا مزاحمت زیادی برای شما ایجاد نکنند. خوشبختانه، در گوشی هوشمند مورد استفاده‌ی ما، بیش‌تر نرم‌افزارهای موجود به طور پیش‌فرض غیرفعال بوده و فقط نرم‌افزارهای Facebook و Facebook Messenger فعال بودند.

بنابراین اگر نیازمند همگام‌سازی اعلانیه‌های نرم‌افزار پیام‌رسان سیستم عامل اندروید و دریافت آن‌ها در ویندوز ۱۰ هستید، باید دکمه‌ی لغزنده‌ی مربوطه را در فهرست جاری لمس کنید. در گوشی هوشمند ما، گزینه‌ی Incoming message notification موجود نبود؛ بنابراین مجبور به یافتن نرم‌افزار پیام‌رسان (Messenger) در فهرست جاری و فعال کردن آن شدیم.

پس از فعال کردن نرم‌افزارهای مورد نظر، اعلانیه‌های موجود در گوشی هوشمند اندرویدی کاربر به صورت یک پنجره‌ی فرعی و شناور (pop up) در رایانه‌ی ویندوز نمایان شده و از طریق مرکز فعالیت (Action Center) ویندوز ۱۰ قابل دسترس خواهد بود. همچنین گزینه‌ای برای پاسخ دادن (reply) به پیام‌های معین مانند پیامک‌های دریافتی وجود دارد. اما این ویژگی فعلا در حالت بتا بوده و دارای مشکلاتی است؛ بنابراین بهتر است برای پاسخ دادن به پیام‌های مهم خود از آن استفاده نکنید. با وجود این که برای پاسخ دادن به پیام برخی از افراد عمل می‌کند، اما فعلا نمی‌توان به طور کامل به آن اعتماد کرد.

آموزش برنامه نویسی جاوا: ارث بری

ارث بری یا وراثت یا Inheritance یکی از مفاهیم بسیار مهم در مبحث شی‌گرایی است. مفهوم ارث بری در برنامه نویسی، دقیقا به همان معنا و مفهومی است که در دنیای واقعی برای انسان‌ها، حیوانات و سایر اشیاء وجود دارد. تمام موجودات زنده و اشیاء، یکسری خصوصیات (ویژگی) ورفتار‌هایی شبیه پدران خود دارند که آن‌ها را به ارث برده‌اند. در ادامه به بررسی این مفهوم خواهیم پرداخت.

ارث‌بری یکی از مباحث مهم در مبحث شی گرایی است. در برنامه‌نویسی نیز این واژه مفهمومی مشابه دنیای واقعی دارد و به معنای ارث بردن خصوصیات است. جدا از رفتار‌ها و خصوصیاتی که فرزندان از والدین خود به ارث می‌برند، رفتار‌هایی متفاوت و جدید‌تری نیز در فرزندان وجود دارد که به نوعی می‌توان گفت که فرزندان، نوع کامل‌تری از پدران و مادران خود هستند. به عنوان مثال موتور سیکلت نوع کامل‌تری از دوچرخه است. یعنی تمام خصوصیات دوچرخه را دارد و علاوه بر آن یکسری خصوصیات جدید‌تری به آن اضافه شده است.

ارث بری (Inheritance)

یکی از نکات مهمی که در مهندسی نرم افزار مطرح می‌شود، این است که از کد‌هایی که در برنامه نوشته‌ایم، «استفاده‌ی مجدد از کد» یا «Code Reuse» کنیم. به این معنی که اگر در قسمتی از برنامه مجبور شدیم کد‌هایی بنویسیم که قبلا در همان برنامه نوشته‌ایم، دیگر آن کد‌ها را باز نویسی نکنیم و روش‌هایی را بکار بگیریم که بتوانیم از همان کد‌ها دوباره استفاده کنیم (بدون نوشتن مجدد کد‌ها). در واقع بزرگترین اشتباه در برنامه نویسی که معمولا برنامه نویسان مبتدی بسیار آن را انجام می‌دهند، کُپی کردن است که به شدت باید با این قضیه جدی برخورد کنید و تحت هیچ شرایطی کُپی نکنید. یکی از روش‌های استفاده‌ی مجدد از کد، ارث بری است. یعنی ما می‌توانیم از کلاس‌هایی که قبلا ایجاد کرده‌ایم، ارث بری کنیم و از ویژگی‌ها و رفتار‌های آن کلاس‌ها، در کلاس‌های دیگر استفاده کنیم.

چند نکته در مورد ارث بری

ابتدا به عکس زیر توجه کنید:

در تصویر بالا یک سلسله مراتب کوچکی از حیوانات است. حیوانات به دسته‌های زیادی تقسیم‌بندی می‌شوند. مثلا پستانداران، پرندگان، خزندگان و ... که همگی زیر مجموعه‌ی «حیوان» هستند. بنابراین می‌توان حیوان را به عنوان والد (پدر) در نظر گرفت و زیر مجموعه‌ها را فرزند. در برنامه نویسی اصطلاحا به کلاس‌های والد، اَبَر کلاس یا (Super Class) و به کلاس‌های فرزند زیر کلاس یا(Subclass) می‌گویند. در تصویر بالا Animal والد است و پرندگان یا پستاندارن، فرزند هستند. نکته‌ای که وجود دارد، یک کلاس فرزند می‌تواند همزمان هم والد باشد و هم فرزند. به عنوان مثال مهره‌داران هم فرزند حیوان هستند و هم والد ماهی‌ها، پرندگان، پستانداران و ... . توجه داشته باشید که هرچه از سمت والد به سمت فرزند حرکت می‌کنیم، با مجموعه‌ی محدود‌تری رو به رو می‌شویم. به عنوان مثال کلاس حیوان شامل تمام حیوانات است اما کلاس پرندگان فقط شامل پرندگان است. بنابراین هرچه پایین‌تر می‌رویم، با مجموعه‌ی کمتر، محدود‌تر و خاص‌تری رو به رو می‌شویم.

به کلاس اصلی (که والد است) اصطلاحا:

1. کلاس پایه (Base Class)
2. اَبَر کلاس (Super Class)
3. کلاس والد (Parent Class)

و به کلاس وارث اصطلاحا:

1. کلاس مشتق (Derived Class)
2. زیر کلاس (Subclass)
3. کلاس فرزند (Child Class)

اصطلاحات انگلیسی بسیار مهم هستند و به ترتیبی که نوشته شده است به کار می‌روند. به عنوان مثال کلاس پایه و کلاس مشتق و غیره.

استفاده از مفهوم ارث بری در برنامه نویسی بسیار ساده است. در آموزش‌های قبلی این دوره‌ی آموزشی، با مفاهیمی مانند کلاس‌ها، ویژگی‌ها (خصوصیات) و متد‌ها (رفتار‌ها) آشنا شده‌اید. هنگامی که یک کلاسی را تعریف می‌کنیم، در آن کلاس ویژگی‌ها و رفتار‌هایی را هم مشخص می‌کنیم. حالا اگر یک کلاس دیگر تعریف کنیم و بخواهیم از یک کلاس دیگری ارث بری کند، باید از کلمه‌ی کلیدیextends استفاده کنیم. به کد زیر توجه کنید:

package ir.zoomit;

public class Person {
	String name;
	int age;
}

در بالا یک کلاسی ایجاد کرده‌ایم با نام Person که این کلاس دارای ویژگی‌های name و age است. حالا می‌خواهیم کلاس دیگری ایجاد کنیم با نام Student که از کلاس Person ارث بری کند. کد زیر:

package ir.zoomit;

public class Student extends Person {

}

همانطور که مشاهده می‌کنید با استفاده از کلیدواژه‌ی extends از کلاس Person ارث بری کرده‌ایم.

حالا برای اینکه مطمئن شویم که ما در کلاس Student به فیلد‌های (ویژگی‌های) کلاس Person دسترسی داریم، یک متد در کلاس Student تعریف می‌کنیم و سپس یکی از فیلد‌های کلاس Person را در خروجی استاندارد چاپ می‌کنیم. کد زیر:

package ir.zoomit;

public class Student extends Person {

	public void show() {
		System.out.println(name);
	}
}

حالا اگر خواستار اجرای برنامه هستید، در متد main یک آبجکت از روی کلاس Student ایجاد کنید و سپس متد ()show را فراخوانی کنید. البته خروجی این برنامه مقدار null است، اما برای تمرین بیشتر این کار را خودتان انجام دهید.

آموزش ابزار رمزنگاری BitLocker ویندوز

در صورتی که سیستم عامل ویندوز کاربر از BitLocker پشتیبانی کند، استفاده از رمزگذاری دیسک ذخیره‌سازی به وسیله‌ی آن کاملا رایگان و نسبتا آسان است. سازندگان نرم‌افزار TrueCrypt پس از پایان دادن به توسعه و پشتیبانی از نرم‌افزار متن باز خود، پیشنهاد کردند که بهتر است همه‌ی کاربران از ابزار BitLocker داخلی سیستم عامل ویندوز برای رمزنگاری دیسک خود استفاده کنند. همراه زومیت باشید تا شیوه‌ی بهره‌مندی از این ابزار را شرح دهیم.

اگر سیستم عامل ویندوز شما از نرم‌افزار داخلی BitLocker پشتیبانی کند، به سادگی می‌توانید اقدام به رمزگذاری دیسک ذخیره‌سازی کنید. برای مثال، نسخه‌ی خانگی (Home) ویندوز 10 از این نرم‌افزار پشتیبانی نکرده و فقط امکان رمزگذاری دستگاه (Device Encryption) را در اختیار کاربران می‌گذارد. سازندگان نرم‌افزار رمزنگاری TrueCrypt زمانی که در سال ۲۰۱۴ به توسعه‌ی این نرم‌افزار منبع باز (open source) محبوب پایان دادند، ضربه‌ی مهلکی به دنیای امنیت رایانه‌ای وارد کردند. در اوج ناباوری، توسعه دهندگان نرم‌افزار TrueCrypt اظهار کردند که این ابزار ممکن است ناامن باشد؛ بنابراین کاربران سیستم عامل ویندوز باید به نرم‌افزار BitLocker شرکت مایکروسافت مهاجرت کنند. پس از این اتفاق، نظریه‌های مختلفی در فضای مجازی منتشر شد. از این رو، در ادامه‌ی مقاله نحوه‌ی بهره‌مندی از نرم‌افزار BitLocker داخلی ویندوز را توضیح خواهیم داد.

معرفی BitLocker

نرم‌افزار BitLocker، ابزار ساده و اختصاصی شرکت مایکروسافت برای رمزگذاری کل درایو ذخیره‌سازی دیسک سخت در سیستم عامل ویندوز است. به علاوه، وجود این ابزار از تغییرات غیرمجاز در سیستم که به وسیله‌ی نرم‌افزارهای مخرب سطح فریم‌ور ممکن است ایجاد شود، جلوگیری می‌کند.

مقاله مرتبط:

• مقایسه سیستم‌های رمزگذاری BitLocker و EFS در ویندوز

نرم‌افزار بیت‌لاکر (BitLocker) در دستگاه‌های دارای سیستم عامل‌های ویندوز ویستا Ultimate و Enterprise، ویندوز 7 Ultimate و Enterprise، ویندوز 8.1 پرو و اینترپرایز، ویندوز 10 پرو، اینترپرایز و Education قابل دسترس است. اگر از ویرایش اینترپرایز استفاده می‌کنید، به احتمال زیاد رایانه‌ی شما متعلق به یک شرکت است؛ بنابراین باید در مورد فعال کردن رمزگذاری به واسطه‌ی نرم‌افزار بیت‌لاکر با بخش فناوری اطلاعات شرکت خود صحبت کنید.

بیش‌تر رایانه‌های خریداری شده به وسیله‌ی کاربران دارای نسخه‌ی استاندارد ویندوز بوده و فاقد نرم‌افزار رمزنگاری BitLocker است. اما در صورتی که از ویرایش‌های کامل استفاده کنید یا سیستم عامل خود را از ویرایش کامل ویندوزهای قبلی به ویندوزهای جدید ارتقا دهید، می‌توانید از این قابلیت بهره‌مند شوید.

سیستم مورد نیاز

برای اجرای بیت‌لاکر نیازمند رایانه‌ای هستید که دارای یکی از سیستم عامل‌های یاد شده باشد. به علاوه، نیازمند دیسک سخت با حداقل دو درایو ذخیره‌سازی و ماژول پلتفرم قابل اطمینان (TPM) خواهید بود. ماژول TPM، تراشه‌‌ی خاصی است که در سخت‌افزار، نرم‌افزار و سِفت‌افزار (firmware) اقدام به بررسی احراز هویت می‌کند. در صورتی که تراشه‌ی TPM یک تغییر غیرمجاز را تشخیص دهد، رایانه‌ی کاربر برای جلوگیری از حملات بالقوه، در حالت محدود شده بوت خواهد شد.

ماژول TPM، تراشه‌‌ی خاصی است که در سخت‌افزار، نرم‌افزار و سِفت‌افزار اقدام به بررسی تایید هویت می‌کند

اگر از وجود تراشه‌ی TPM در رایانه‌ی خود اطمینان نداشته یا از یک پارتیشن استفاده می‌کنید، نیازی به انجام کارهای پیچیده نیست. نرم‌افزار بیت‌لاکر بلافاصله پس از اجرا شدن، اقدام به بررسی رایانه‌ی کاربر کرده و سازگاری یا ناسازگاری آن را اطلاع می‌دهد. اگر پس از فرآیند بررسی، مشخص شد که تراشه‌ی TPM در رایانه‌ی کاربر وجود ندارد، باز هم می‌توان بیت‌لاکر را اجرا و از آن استفاده کرد.

کاربرانی که باید از بیت‌لاکر استفاده کنند

مورد مهمی که باید در مورد بیت‌لاکر بدانید، منبع بسته (close source) بودن بیت‌لاکر است. این موضوع برای کاربرانی که اهمیت زیادی به حریم خصوصی خود قائل هستند، مشکل‌ساز خواهد بود. این کاربران نمی‌توانند از وجود احتمالی برخی از درب‌های پشتی که ممکن است شرکت مایکروسافت زیر فشار دولت ایالات متحده‌ی آمریکا گذاشته باشد، اطلاع داشته باشند.

بیت‌لاکر یک نرم‌افزار منبع بسته (close source) است

شرکت مایکروسافت ادعا می‌کند که هیچ درب پشتی در منبع این نرم‌افزار وجود ندارد. اما در صورتی که بیت‌لاکر نرم‌افزاری متن باز باشد، باز هم بسیاری از کاربران قادر به خواندن کدها به منظور یافتن آسیب‌پذیری‌های احتمالی نخواهند بود. با این حال، برخی از افراد قادر به انجام این کار هستند.

بنابراین با در نظر گرفتن بسته بودن منبع بیت‌لاکر، نمی‌توان انتظار داشت که از داده‌های کاربران در مقابل حامیان دولت مانند ماموران مرزی یا خدمات اطلاعاتی محافظت کند. اما در صورتی که به دنبال حفاظت از داده‌ها در مقابل سارقان رایانه‌ها یا موارد مشابه دیگر هستید، استفاده از بیت‌لاکر بسیار مفید خواهد بود.

رمزنگاری به سبک مایکروسافت

در ادامه‌ی مقاله، نحوه‌ی اجرای نرم‌افزار بیت‌لاکر را در رایانه‌ی دارای ویندوز ۸.۱ پرو شرح خواهیم داد. به علاوه، برخی از دستورالعمل‌های مربوط به ویندوز ۱۰ را هم در اختیار شما قرار خواهیم داد. اولین کاری که باید انجام دهید، باز کردن کنترل پنل (Control Panel) ویندوز است.

پس از مراجعه به بخش کنترل پنل ویندوز، کلمه‌ی BitLocker را در جعبه‌ی جستجوی واقع در گوشه بالایی سمت راست تایپ کرده و کلید اینتر را از صفحه کلید بفشارید. سپس روی لینک Manage BitLocker کلیک کرده و در صفحه‌ی بعدی ظاهر شده، روی لینک Turn on BitLocker مربوط به درایو ذخیره‌سازی مورد نظر کلیک کنید.

حالا بیت‌لاکر برای کسب اطمینان از این که دستگاه جاری از روش رمزگذاری مایکروسافت و تراشه‌ی TPM پشتیبانی می‌کند، اقدام به بررسی پیکربندی رایانه‌ی کاربر خواهد کرد. اگر استفاده از بیت‌لاکر در رایانه‌ی کاربر تایید شود، سیستم عامل ویندوز پیامی مشابه با آنچه که در تصویر زیر مشاهده می‌کنید، به کاربر نشان خواهد داد. در صورت وجود تراشه‌ی TPM و خاموش بودن آن، ویندوز به طور خودکار آن را روشن خواهد کرد تا قادر به رمزگذاری درایو ذخیره‌سازی مورد نظر باشید.

سئو چیست؟ راهنمای کامل سئو برای مبتدی‌ها در سال ۲۰۱۹

توجهِ او چکار کرده‌اید؟ آیا طبیعی رفتار کردید یا مانند دائم تابلوبازی درآوردید؟ اووه! خواهشمند است نگویید رقیب عشقی هم دارید چون کار دشوار می‌شود…

نه اشتباه نکنید، این یک نوشتار عاشقانه نیست! بلکه کاملا در باره سئو و بهینه سازی سایت است. می‌دانستید وب سایت شما هم یک موجود زنده است و به یک رابطه عاطفی با گوگل نیاز دارد؟! اما سخت اینجاست که گوگل جان خاطرخواه زیاد دارند و بدست آوردن دل ایشان کمی مشکل است. فقط یک مهرۀ مار به نام سئو می‌تواند تارنما شما را در چشم گوگل عزیز کند!

من در این مقاله توضیح می‌دهم که سئو چیست و چگونه مشتریان تارنما شما را چند مساوی می‌کند. همچنین تکنیک های سئو و گونه ها خدمات سئو را هم به شما می‌گویم. این نوشتار جدیدترین راهنمای سئو در سنه ۲۰۱۹ است. با خواستن آن همین امروز رِل می‌زنید!

سئو چیست؟

سئو (SEO) مخفف عبارت Search Engine Optimization است. یعنی بهینه‌ سازی برای موتورهای جستجو. در اغلب سایت‌ها می‌خوانید که سئو یکسری دستورکار است که با اجرای آنها ترافیک به سایت شما هدایت می‌شود. یعنی سایت شما رتبه بهتری در نتایج موتورهای جستجو کسب می‌کند و سریعتر نمایش داده می‌شود. اما من فکر می‌کنم سئو ما فوق این حرف‌هاست. سئو بیشتر همانند به یک مکتب فکری است که به ما می‌آموزد چطور با دیگران وابستگی برقرار کنیم.

سئو چه کاربردی دارد؟

سئو یعنی شما حرف مخاطبانتان را بشنوید و نیاز آنها را فهم کنید. سپس به دربایستن آنها پذیرش بدهید الی یک رابطه بینتان شکل بگیرد. با این پیشه آنها به شما علاقمند می‌شوند و از شما خرید می‌کنند. اینطوری مشتریان شما بسیار می‌شود و گوگل تشخیص می‌دهد که تارنما شما مفید است بعد آن را بالاتر نمایش می‌دهد. وقتی هم وب‌ سایت شما در نتایج گوگل بالاتر باشد، کاربران بیشتری شما را می‌بینند و فروش شما بیشتر می‌شود. این چرخه سئو نام دارد. خسته شدید؟ اصلا بگذارید از اینجا به بعد داستان گلاب خانم را برایتان تعریف کنم. موافقید؟

گلاب بانو اهل کاشان بود. صحیح همانند سهراب! بعد از اینکه ۴ فرزند او ازدواج کردند و به طهران آمدند، او تنها شد. اما گلاب خانم یک پیرزن غر‌غرویِ خانه‌نشین نبود! او بمب انرژی بود و همیشه کاری برای اتمام دادن پیدا می‌کرد. ۱۰ سنه قبل او شروع به دوختن روسری‌های محلی کاشان کرد. کار و بارش هم خوب بود. هر روز با دوستانش بساطشان را سر گذر پهن می‌کردند و حرف می‌زدند. اما اکنون که مثل قدیم نیست و کسب و کار گلاب خانم دیگر رونق ماضی را ندارد. سایر کسی برای خرید کردن به گذر نمی‌آید. تمام دوستان گلاب بانو هم فروشگاه اینترنتی زده‌اند و او دوباره تنها باقیمانده است…

سئو چیست

آیا به گلاب خانم رهنمود می‌کنید که سریعا یک فروشگاه اینترنتی مفتوح کند و محصولات خودش را در اینترنت بفروشد؟ پروانه بدهید در این مرحله ما یعنی تیم نبضینو، به عنوان تیمی که در راه اندازی سوداگری آنلاین تجربه دارد، وارد ماجرا بشویم و یک افزار شگفت‌انگیز به نام KWFinder را معرفی کنیم. این آلت مشابه یک نجات‌دهنده به کمکتان می‌آید. زمانی که یک عبارت باره عقیده یا همان کوئری (Query) را در این ابزار تایپ می‌کنید، به شما اثر می‌دهد که عبارت باره عقیده شما چند بار در ماه بدست کاربران جستجو می‌شود. شگفت‌انگیز است نه؟! برای نمونه می‌توانید در تصویر پایین ببینید که ماهانه چند نفر در اینترنت به تعقیب روسری هستند.

تحقیق واژه ها کلیدی

۸۸۰ نفر در ماه به پیگیری اطلاعات مربوط به روسری در اینترنت می‌گردند! گلاب بانو بعد از مشاوره با نبضینو به این نتیجه می‌رسد که راه‌اندازی یک کسب و کار آنلاین برای او به صرفه است. او تصمیم می‌گیرد محصولات خود را اینترنتی بفروشد. سئو وردپرس به زبان ساده پس وارد دنیای آنلاین می‌شود و یک وب سایت راه اندازی می‌کند. ولی آیا کسب در آمد از راه اینترنت به همین راحتی است که یک وب سایت بزنیم و میلیونر شویم؟ آیا رقبای گلاب خانم بیکار نشسته‌اند؟! بیایید نگاهی به آنها بیاندازیم.

عنوان سئو

عبارت روسری را در گوگل سرچ می‌کنیم و می‌بینیم که لیست رقبای گلاب بانو به ترتیب الویت در صفحه نخست گوگل نمایش دیتا می‌شوند. چه بسا بگویید رقبای او در صفحات بعدی گوگل هم هستند ولی تحقیقات مقاوم کرده است که:

۸۰% کاربران به صفحه دوم گوگل نمی‌روند و به همان لینک‌های صفحه اول اعتماد می‌کنند.

پس نتیجه می‌گیریم اگر وب سایت او در صفحه اول گوگل نباشد، هیچگاه دیده نمی‌شود. پسین رقیب نخست او هم دیجی‌کالا است! به نظر شما دیجی‌کالا چطور به لینک اول آمده است؟ آیا گلاب خانم می‌تواند دیجی‌کالا را پشت سر بگذارد؟ تمام جواب‌ها در همین مقاله است با من همراه باشید.

مراحل سئو در ۳۰ ثانیه مخصوص مادربزرگ‌ها

خدمات سئوبهرحال گلاب خانم پیر است و نمی‌تواند مثل ما، اینترنت را فهم کند. من تصمیم گرفتم خیلی ساده روشنگری بدهم: علت اینکه دیجی‌کالا در لینک اول می‌درخشد، سئو و بهینه سازی وب سایت آنهاست. اگر شما هم می‌خواهید به صفحه نخست گوگل بیایید، باید مشابه دیجی‌کالا ۲ کار زیاد مهم برای سئو و بهینه سازی تارنما خودتان اتمام بدهید:

 

۱. سئوی درونی (On-page SEO)

بیش از یک میلیارد وب سایت در اینترنت وجود دارد و مرتب کردن آنها برای گوگل یک کار زیاد دشوار است. وظیفه گوگل این است که ببیند کاربران چه چیزی را جستجو می‌کنند، سپس میانی وب سایت ها می‌گردد و پاسخ را برایشان پیدا می‌کند. شما باید کارهایی تو وب سایتتان اتمام دهید الی مطالب درون وب سایتتان برای کاربران و موتورهای جستجو مناسب شود و با خواسته‌های آنها بستگی داشته باشد.

چگونه می‌توان اکانت تلگرام را حذف کرد؟

بعد از این که در تاریخ ۱۰ اردیبهشت سال جاری دستور مسدودسازی تلگرام صادر شد، بسیاری از کاربران تصمیم گرفتند که به پیام‌رسان‌های دیگر مهاجرت کنند. در این شرایط، اکانت تلگرام چنین افرادی دست‌نخورده باقی می‌ماند و همین موضوع می‌تواند مایه‌ی دردسر برای این افراد شود. زیرا اگر شخصی بتواند به اکانت تلگرام آن‌ها نفوذ کند، انواع و اقسام پیام‌ها و محتواهای شخصی آن‌ها در معرض خطر قرار می‌گیرد. در چنین شرایطی، بسیار از کاربران ترجیح می‌دهند که اکانت تلگرام خود را به‌طورکلی حذف کنند تا دیگر در این باره نگرانی نداشته باشند. خوشبختانه نحوه حذف اکانت تلگرام در اندروید و iOS بسیار ساده است. در این مطلب به‌صورت مختصر و مفید، به آموزش حذف اکانت تلگرام (دیلیت اکانت تلگرام) می‌پردازیم.

مواردی که قبل از حذف اکانت تلگرام باید مدنظر قرار دهید

ترک تلگرام یک مسیر یک‌طرفه است. به همین خاطر، قبل از حذف اکانت تلگرام خود باید این ۲ مورد را در نظر بگیرید:

• با غیرفعال کردن اکانت تلگرام، تمام فهرست مخاطبین ذخیره‌شده در این پلتفرم، پیام‌ها، گروه‌ها و کانال‌ها حذف می‌شود.
• بعد از غیرفعال کردن، اگر دوباره خواستید از تلگرام استفاده کنید، هیچ‌کدام از پیام‌ها، کانال‌ها و فهرست مخاطبین اکانت شما بازیابی نمی‌شود.

تنظیم اکانت برای حذف خودکار

یکی از ویژگی‌های امنیتی تلگرام، این است که اگر برای مدت مشخصی مورد استفاده قرار نگیرد، به‌طور خودکار حذف می‌شود. این زمان، به‌صورت پیش‌فرض بر روی ۶ ماه تنظیم شده است. این یعنی اگر طی این مدت وارد اکانت تلگرام خود نشوید، اکانت مذکور حذف و تمام اطلاعات ذخیره‌شده مربوط به آن هم برای همیشه از بین می‌رود.

غیرفعال کردن این قابلیت امکان‌پذیر نیست و فقط می‌توان مدت‌زمان موردنظر را از ۱ تا ۱۲ ماه مشخص کرد. یکی از راه‌ها برای حذف اکانت تلگرام این است که این مدت را بر روی ۱ ماه تنظیم کنید و اگر طی یک ماه به اکانت خود سر نزنید و از آن استفاده نکنید، به‌طور خودکار حذف می‌شود. در تصاویر زیر می‌توانید نحوه‌ی تنظیم این مشخصه را مشاهده کنید.

حذف اکانت تلگرام به‌صورت دستی

برای حذف اکانت تلگرام، این اقدامات را به ترتیب انجام دهید. در همین زمینه باید خاطرنشان کنیم که در محیط اپلیکیشن تلگرام گزینه‌ای برای این موضوع وجود ندارد و برای انجام این کار باید به نسخه وب تلگرام مراجعه کنید.

۱. ابتدا با استفاده از مرورگر موردنظر خود، به این صفحه از سایت تلگرام مراجعه کنید.

۲. شماره موبایلی که با آن اکانت تلگرام خود را باز کرده‌اید، وارد کنید. در ضمن به خاطر داشته باشید که در ابتدا کد کشور خود را هم وارد کنید.

۳. اگر شماره موبایل را درست وارد کرده باشید، یک کد به اکانت تلگرام شما ارسال می‌شود. حالا دوباره به پیج مذکور مراجعه کنید و کد موردنظر را وارد کنید و در نهایت بر دکمه Sign In کلیک کنید.

۴. حالا در این صفحه جدید، از شما خواسته می‌شود که در مورد دلیل حذف اکانت تلگرام خود توضیحاتی را ارائه دهید. این بخش اختیاری است و در آخر بر دکمه Done کلیک کنید.

۵. در نهایت برای بار آخر از شما خواسته می‌شود که این فرایند را تایید یا رد کنید. اگر از تصمیم خود اطمینان دارید، بر گزینه Yes, delete my account کلیک کنید.